Een jaar na het verlies van haar zoon vreesde Maeve ook haar dochter te verliezen. Het huis, ooit gevuld met gelach, was pijnlijk stil geworden en de zeventienjarige Hazel bracht het grootste deel van haar dagen door achter de gesloten deur van haar slaapkamer. Vóór de tragedie was Hazel extravert, creatief en vol energie. Nu verliet ze haar kamer zelden en leek ze afgesneden van de wereld. Slechts één personooit om te praten of deed alsof alles goed was. Hij kwam gewoon langs, ging naast haar zitten en herinnerde haar
De beste vriendin van mijn dochter heeft een afstudeerjurk voor haar gemaakt toen ze die het hardst nodig had.
