dochter, gaan trouwen.
Toen ik hem vertelde dat Monica mee wilde, verwachtte ik boosheid.
In plaats daarvan las Natalie het bericht aandachtig, legde mijn telefoon terug op het aanrecht en glimlachte op zo’n manier dat ik een brok in mijn keel kreeg.
‘Zeg haar dat ze mag komen,’ zei ze.
— Natalie, dat hoef je niet te doen.
‘Ik weet het,’ antwoordde ze. ‘Maar als mama gezien wil worden, dan zorgen we ervoor dat iedereen haar duidelijk kan zien.’
Op haar trouwdag verscheen Monica in een sprankelende champagnekleurige
jurk, met diamanten