deden alsof die geen last van had.
Dus ik heb het betaald. Stilzwijgend.
Mijn zus, Claire? Geen cent.
Ze had haar redenen. Dat had ze altijd.
‘Zij heeft kinderen,’ zei moeder dan, haar moeder verdedigend nog voordat iemand erom vroeg. ‘Dat is anders.’
En misschien was dat ook wel zo. Claire had twee kinderen, een chaotisch leven en een echtgenoot die net als de seizoenen van baan wisselde. Ik had stabiliteit. Een vaste carrière. Geen kinderen. Niemand die van mij afhankelijk was – tenminste, niet op de voor de hand liggendemanieren.
