Kleine tekeningen van meisjes die ooit geloofden dat hun moeder zou terugkeren.
Monica hield haar hand voor haar mond.
Oh mijn God…
Natalie pakte de bovenste envelop.
“Dat was het voor vandaag,” zei ze.
Monica opende het met trillende handen.
Binnen lag slechts één plattegrond.
Er stond geschreven:
“Vandaag wilde je dat iedereen je als mijn moeder zag. Daarom wilde ik dat iedereen ook de jaren zag waarin je daartegen besloot.”
Een golf van verbazing overspoelde de zaal.
Monica’s ogen vulden zich met woede.
‘Hoedurf je?’ fluisterde ze.
Natalie’s glimlach
