merkte het op.
Amanda deed hetzelfde.
Ten slotte liet hij zijn schouder zakken.
Michael keek naar zijn moeder.
“We vertrekken.”
Dorothy knikte.
Hij aarzelde.
“Mag ik je vanavond bellen?”
” Opnieuw. “
Amanda keek verrast.
“Maar laten we dit debat niet opnieuw beginnen.”
“Ik begrijp.”
“Bel me even, dan weet ik dat je veilig bent.”
Zijn uitdrukking verzachtte.
” Oké. “
“En als je morgen hulp nodig hebt bij het ontwikkelen van een oplossing voor de lange termijn, bel me dan.”
Amanda keek naar Dorothy.
“Waarom zou u ons helpen?”
“Want het feit dat
