zitten onder de gebreide deken waar Amanda eerder naar had gekeken.
Hij deed een paar minuten lang niets.
Er is geen televisie.
Geen telefoongesprekken.
Geen uitleg voor de buren.
Hij zweeg gewoon.
De koelkast zoemde.
Er werd een vloerplank toegevoegd aan de bovenverdieping.
Het verwarmingssysteem maakte een klikkend geluid.
Alledaagse geluiden.
Zijn stemmen.
Jouw huis.
Dorothy bekeek een ingelijste foto vlakbij de trap.
Michael was achttien jaar oud en stond naast haar in zijn afstudeerjurk met een brede glimlach.
Hij raakte het frame aan.
Zeslaagden er die middag niet in
