schouders zakten een klein beetje.
Ik belde mijn advocaat, die me verzekerde dat ik wettelijk gezien recht had op het huis.
‘Ik regel het na het weekend,’ zei hij.
Ik keek de oude vrouw nog eens aan. ‘Ik blijf hier tot we dit hebben opgelost.’
‘Goed. Wil je huisje spelen? Ga je gang. Maar denk niet dat ik je met open armen ontvang. Ik ben trouwens Deborah,’ mompelde ze, terwijl ze net genoeg opzij stapte zodat ik binnen kon komen.
Binnen rook het vaag naar houtwas en tijd.
Het was
