beet ze terug. ‘Ik heb mijn bloed, zweet en tranen in deze zaak gestoken. Denk je dat ik zomaar wegga omdat jij een stukje papier hebt?’
Ik kwam dichterbij en probeerde mijn stem kalm te houden. ‘En je denkt dat ik je dit zomaar laat meenemen? Ik ben mijn huis kwijt, mijn vader – alles! Dit is alles wat me nog rest.’
Ze staarde me aan, haar mondhoeken strak op elkaar. Even dacht ik dat ze de deur in mijn gezicht zou dichtgooien. In plaats daarvan ademde ze scherp
uit, haar
